Techniki i cel badań nieniszczących

Testy nieniszczące to proces sprawdzania, testowania lub oceny materiałów, komponentów lub zespołów pod kątem nieciągłości lub różnic w charakterystykach materiału bez niszczenia użyteczności części. To oznacza, że po zakończeniu kontroli lub testu część może być nadal używana. W przeciwieństwie do badań nieniszczących, inne testy mają charakter destrukcyjny i dlatego są przeprowadzane na ograniczonej liczbie próbek, a nie na materiałach faktycznie wprowadzanych do użytku.

Do czego służą testy nieniszczące?

Badania nieniszcząceTesty niszczące są często wykorzystywane do określenia właściwości fizycznych materiałów, takich jak odporność na uderzenia, plastyczność, wydajność i ostateczna wytrzymałość na rozciąganie, odporność na kruche pękanie i wytrzymałość zmęczeniowa, ale nieciągłości i różnice w charakterystyce materiału są bardziej efektywnie wykrywane przez badania nieniszczące. Nazwy metod testowych często odnoszą się do rodzaju narzędzia lub sprzętu używanego do wykonania tego testu. Aktualne przykłady metod badań nieniszczących to badanie emisji akustycznej, testowanie elektromagnetyczne, testowanie z falą przewodnią, laserowe metody testowania, czy także testowanie szczelności. Poprzez kontrolę stanu części jesteśmy w stanie zapobiec większym uszkodzeniom całego mechanizmu i zminimalizować koszty naprawy, zapobiec możliwym źródłom korozji lub uszkodzeń bezpośrednio w źródle, jak również zapewnić, że jakość produkowanych komponentów jest zgodna z wymaganymi standardami jakości.

Obecnie techniki kontroli jakości stały się niezbędne w branży, aby ocenić właściwości zmiennych materiałów lub systemów, nie powodując szkód i zapewniając bezpieczeństwo komponentu, jak również operatorów, oszczędzając czas i pieniądze. Metody badań nieniszczących można także dostosować do zautomatyzowanych procesów produkcyjnych.